Szatan z siódmej klasy

Autor: Kornel Makuszyński

który z Was scyzoryk albo sztylet, albo inne ostre narzędzie? Dziękuję, jeden wystarczy... Po co mi aż dwadzieścia?
Dziesiątki oczów usiłowało wypaść z naturalnego swego siedliska. Z zapartym oddechem patrzyli wszyscy, jak Adam ostrzem scyzoryka podważa z niezmierną ostrożnością czarną pałkę.
— Ależ to nie atrament! — krzyknął ktoś ze zdumieniem.
— Oczywiście, że nie atrament... — zaśmiał się Adam.
Zdjął czarną pałeczkę z papieru i posunął ją na czystą biel papieru.
— Co to jest? — zawołano.
— Nic nadzwyczajnego: czarna nitka? Ułamek czarnej nitki...
Przez jakiś diabelski przypadek przyczepiła się właśnie przed inną cyfrą, przylgnęła do papieru i udawała setkę. Rzecz martwa umie być tak złośliwa jak małpa. Gdyby była utknęła o dwa milimetry niżej lub wyżej, łatwo by każdy odkrył to ponure oszustwo. Raz na tysiąc lat może się zdarzyć taka historia, a zdarzyć się musiała właśnie u was i omal nie pogrążyła uczciwego chłopca. Świnia nie nitka! A mogła łatwo skorzystać ze sposobności, bo matka tego młodzieńca (przestaniesz beczeć, czy nie?) zajmuje się szyciem. Słyszałem o takim wypadku, że złośliwa mucha pozostawiwszy złamane odnóże na dokumencie sfałszowała datę, nigdy jednak nie przypuszczałem, aby czarna, głupia nitka mogła sfałszować uczciwe rachunki. Czy rozumieją teraz wszyscy, skąd ta upiorna setka?
Straszny wrzask, wyrzucony z potężnych gardzieli, przeraził cały świat. Słychać też było turkot kamieni, spadających z zatroskanych serc. Mocne dryblasy chwyciły Adama Cisowskiego i uniosły go w górę jak rzymscy legioniści nowego Cezara. Inni otoczyli ledwie żywego ze szczęścia bladego chłopaczka i przysięgli mu miłość i dozgonną przyjaźń. On zaś nie widział nic, bo w oczach miał wielkie łzy. Strasznie śmieszny chłopak, który płakał ze zgryzoty i nie znalazłszy


Strony: