Skrzydlaty chłopiec

Autor: Kornel Makuszyński

panie Ignacy. „Pomian, panie, z Odrowążą…” — to też z „Halki”… „Zjedzą sobie tę kiełbasę!” — ten dodatek jest mój. Kiedy jestem wesoły, umiem z miejsca przerobić każdą arię. Siadaj, bracie, i jedz zdrowo!
Dwaj chłopaczkowie, z których jeden miał siwą brodę, patrzyli z żywą radością na swoje uśmiechnięte oblicza i na poważną kiełbasę. Ignaś musiał raz jeszcze powtórzyć swoją smutną historię, Raczek raz jeszcze się rozrzewnił i raz jeszcze przysiągł duchowi swojemu, że tego miłego chłopczyny nie opuści. Po uczcie — zachowując przezornie ostrożność — zaznajomił go z terenem działania, pokazał wszystkie zakamarki mieszkania i wydał następujące rozkazy:
— Umyjesz, kapcanie miły, nogi i potem legniesz na posłaniu. Weźmiesz część materaca z mego łóżka i jedną poduszkę, a nakryjesz się tym szczątkowym zabytkiem, co udaje dywan. I śpij, ale cicho! Nie gadaj przez sen ani nie śpiewaj.
Gdyby kto dobijał się do drzwi, ucisz nawet serce, bo nasza dama słyszy, jak trawa rośnie albo jak mucha brzęczy. Ja teraz wyjdę, a ty zamkniesz drzwi na klucz, kiedy zaś usłyszysz, że


Strony: