Skrzydlaty chłopiec

Autor: Kornel Makuszyński

I one to były jedynym źródłem jego strapionych zgryzot. W najgorszych swoich czasach pan Raczek mało się troszczył tym, czym się nazajutrz pożywi, piekącym natomiast niepokojem napełniała go przeczytana gdzieś wiadomość, że za sto czterdzieści siedem miliardów lat obok ziemi przeleci kometa z ogonem, w którym wedle wszelkiego prawdopodobieństwa będzie jakiś nieprzyjemny dla ludzkiego zdrowia gaz. Wtedy potężnie rozmyślał.
To było przede wszystkim powodem, że pan Michał Lepajłło uważał go za szkodliwego wariata, którego władze nie zamykają w szpitalu albo przez roztargnienie, albo przez źle pojmowane poszanowanie obywatelskich swobód. Lepajłło był to mąż wielce gruby, na gębie czerwony, napełniony zawsze swarliwym gniewem jak beczka dynamitem. Pochodził z Litwinów; w redakcji zaś owego dziennika, w którym pan Raczek był korektorem, zajmował się działem: „Wesela i pogrzeby”. Zajęcia swoje, odbywające się na tak bardzo oddalonych terenach, łączył wyborny ten dziennikarz z doskonałą wprawą i jedynie złośliwości przypadku przypisać należy, że czasem sprawozdanie z pogrzebu miało w sobie rytm mazura, a


Strony: