Skrzydlaty chłopiec

Autor: Kornel Makuszyński

bez moich życzeń. A wie pan dlaczego? Bo pan jest brzydkim kłamcą i wytrawnym oszustem… Niech pan nie przerywa, bo przestanę mówić i zacznę łamać pańskie kruche kości!… Dobrze, że pan zbladł, stary szachraju… Jest pan kłamcą, bo się pan wciąż uśmiecha. Czy wolno zapytać, z czego się pan śmieje i czym się pan wciąż raduje? Bieda pana gryzie, na porciętach ma pan łaty, tak że wyglądają jak mapa, zdrowia pan nie ma, a gdyby panu przyszła szczęśliwa myśl do głowy, aby chcieć umrzeć, nie będzie nikogo, kto by panu podał kropelkę wody. Prawda to czy nieprawda? A pan się śmieje! Bo pan, jak małe dziecko, nie rozumie ani powagi, ani złości życia i wierzy pan, że pan będzie sypiał nie na pomiętym sienniku, lecz na różach. Otóż oświadczam panu, że mnie to gniewa i oburza! Ja nie mogę znieść widoku uśmiechającego się głupio człowieka, bo pan obraża ludzkość… Pańskie porcelanowe oczy doprowadzają mnie do szaleństwa! Nie pozwolę siebie obrażać, ja, człowiek smutny, który rozumie gorycz smutku. Ja wiem, panu chce się czasem płakać, ale pan umyślnie się uśmiecha, byłe tylko mnie rozdrażnić… I dlatego,


Strony: