Przyjaciel wesołego diabła

Autor: Kornel Makuszyński

odpowiedzieć? Nagle spłonął cały, dłonią o czoło uderzył i zakrzyknął zdumiony:
- Na Boga! a może ty wcale nie umiesz mówić?! Tak, tak, to bardzo prawdopodobne… Ludzie w twoim wieku zazwyczaj nie znają jeszcze boskiej sztuki mowy. Biedactwo najdroższe! Że też mi to od razu na myśl nie przyszło… Ach, to roztargnienie! Zdarzyło się jednak, o czym musiały cię dojść słuchy, że czcigodny chiński mędrzec Lao–Tse miał osiemdziesiąt dwa lata w chwili, kiedy się narodził, mogłoby się zdarzyć przeto, że ty umiesz mówić… Szkoda, wielka szkoda, że się tak. nie zdarzyło. Lecz cóż to czynisz, słodka dziecino?
Mędrzec patrzył ciekawie, jak dziecko, mało zwracając uwagi na dobrotliwe jego słowa, usiłowało do ust włożyć obie piąstki, z czego wywnioskował nieomylnie, że biedactwo jest głodne. Porwał się czym prędzej z tapczana, uradowany swoją wyborną przenikliwością i zawołał wesoło:
- Jeść, chcemy jeść! Doskonale! Zaraz zastawię ucztę wyśmienitą, godną takiego gościa…
Począł biegać ż kąta w kąt, zadyszany i mocno przejęty, wywracał wszystko do góry nogami, szukał,


Strony: