Po mlecznej drodze

Autor: Kornel Makuszyński

dobrze ufarbowane Usta, co ludziom mającym całe życie z farbą do czynienia, poznać nie trudno. Oczy pani owa, a nasza najmiłościwsza sąsiadka, miała sprytne i doskonale wyszkolone, rzec można, oczy wygimnastykowane. Spryt ich polegał na rozpoznawaniu szybkim rzutem sytuacji i na błyskawicznem malowaniu w nich odpowiedniego wyrazu. Przy nagłem z nami spotkaniu, oczy naszej sąsiadki powiedziały nam błyskawicznym stylem, że są bardzo zdziwione naszym widokiem, że się spodziewały właśnie takich, a nie innych ludzi, że są dość uradowane i że nic nie mają przeciwko temu, żeby spoglądać na nas przyjaźnie. W odpowiedzi Szczygieł postawił oczy w słup i wyglądał z tem jak człowiek, który się napił czegoś niezmiernie mocnego, ja zaś rzekłem jej oczyma, że nam jest równie bardzo miło, że ją przepraszamy za niechlujne nasze sąsiedztwo, że jesteśmy ludzie wolni, bez sprzętów i bez żon i że bardzo byśmi radzi wiedzieć, czy to śliczne dziecko jest owocem wzajemnego układu w urzędzie parafjalnym, czy też gwiazdką, spadłą z nieba jednej majowej nocy? Pani ze złotemi włosami nic na to nie odpowiedziała, lecz schowawszy klucz do


Strony: