Piąte przez dziesiąte

Autor: Kornel Makuszyński

nudzą się od pociągu do pociągu, więc mają tę małą rozrywkę, że zobaczą ludzkie twarze, pogadają trochę, ujrzą dzieci, za któremi przepadają, dotkną damskiej bielizny,—któż więc będzie— żałował krótkiej godziny z długiego swego życia dla miłego chłopaka, co się bawi, wywracając —ci w walizie spodnie do góry nogami, albo kapelusz do góry głową?
W tem zresztą, co się płytko myślącemu człowiekowi wydaje zaraz krzywdą, niepotrzebną szykaną, marnowaniem czasu, irytowaniem uczciwych obywateli, — och, jak łatwo o wymyślania! — ukrywa się myśl głębsza, intencja zacna i piękna. Wszak jedziesz na obczyznę, do obcych ludzi, którzy — o, chytrości! — będą ci nadskakiwali na każdym kroku, aby cię skaptować, rozczulić i wzruszyć. Możesz łatwo zgubić swoją duszę prostą i uczciwą; możesz — o, nie daj Boże, — zapomnieć o rodzinnym kraju, możesz nawet nie odczuć tęsknoty za nim, za wierzbą płaczącą, za mazowieckim smętkiem. Myślał o tem, drżał zaś, myśląc ten, co kazał na granicy przypomnieć ci raz jeszcze, dobitnie i dotkliwie, że twój kraj cię. nie chce wypuścić, bo cię kocha.


Strony: