List z tamtego świata

Autor: Kornel Makuszyński

zdarzały się czasy , że miłe to stworzenie było ich jedynym żywym inwentarzem, albowiem zacny ten ród chudy był ponad wszelkie pojęcie. Musiał kiedyś jakiś Mościrzecki przehulać albo przeprocesować fortunkę, nie pozostawiwszy nawet mizernego orzeszka dla nieszczęsnej wiewiórki.
Niewiele też ród ten znaczył i do nadmiernych nie doszedł godności. Raz jeden się zdarzyło, że kanonik Zygmunt August Mościrzecki mógł był zostać infułatem, lecz nie doczekał tego niestety, zjadłszy na odpuście dwanaście kóp kołdunów; co go miłego pozbawiło żywota. Opowiadano też, że jedna Mościrzecka omal nie poślubiła wojewodzica, tak wielkiej była piękności, wojewodzina jednakże miała sen, w którym ją święty Marcin ostrzegł przed zamiarami syna, przeto nie dopuściła do tego małżeństwa. Nie było przeto zbyt wiele szczęścia w tym rodzie, skoro przeciw niemu okoniem stawał nawet tak dobrotliwy i łaskawy święty.
Dopiero rejent Apolinary zaczął dorabiać się fortuny, łowiąc, co się dało, w mętnej wodzie stanisławowskich czasów, i odkupił Przypłocie, majętność rodową, w której od niepamiętnych czasów na


Strony: