List z tamtego świata

Autor: Kornel Makuszyński

osunął się powoli i legł na podłodze, jak gdyby już uspokojony kładł się na spoczynek wieczny.
Rozdział drugi
w którym zaczyna się oczekiwanie prawowitych potomków rejenta

W starym rodzinnym modlitewniku, będącym w posiadaniu pani Marty, znaleziono wiele cennych dat, dawnym bowiem obyczajem na wewnętrznej stronie okładki wpisywano imiona nowo narodzonych i dzień zjawienia się ich na bożym świecie. Kto nie posiadał takiej świętej księgi, pisał kredą na drzwiach, kto zaś pisać nie umiał, co się często w lechickiej zdarzało ziemi, ten nigdy nie umiał powiedzieć, kiedy się urodził, i nigdy nie wiedział, ile ma lat. Starzy ludzie liczyli niekiedy do pewnego czasu, a kiedy rachunek im się zmącił, przestawali liczyć i mieli zawsze lat „około stu”. Głęboka w tym tkwiła filozofia, albowiem bardzo starym ludziom staje się to z czasem obojętne, czy mają pięć lat mniej, czy też więcej.
Babki pamiętały zazwyczaj lepiej niż dziadkowie, chytrym babkom jednakże dowierzać nie było można, od niepamiętnych bowiem czasów zawsze były młodsze niźli starsze, niekiedy zaś - zatrzymawszy rwący bieg


Strony: